https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/693 Mon, 20 Apr 2026 12:53:10 GMT 2026-04-20T12:53:10Z https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/752 Odświeżanie wizerunku firmy Topczewska, Adrianna Szukając odpowiedzi na pytanie postawione w temacie pracy przeprowadzono analizę problemu w trzech głównych rozdziałach. W rozdziale pierwszym zdefiniowane zostały pojęcia wizerunku i odświeżania, co stanowi bazę do dalszych rozważań. W rozdziale drugim opisane zostało zjawisko reklamy jako narzędzie wpływania na konsumenta, a co za tym idzie sprzedaży produktu. Ponadto opisane zostały trzy zjawiska mające wpływ na nakłonienie konsumenta do dokonania zakupu. Głównym sposobem stosowanym przez firmy za pośrednictwem reklamy jest przekonanie konsumenta o przydatności i niezbędności danego produktu dla osiągnięcia celów lub zaspokojenia pragnień i potrzeb. Kolejną techniką jest celowe obniżanie jakości produktów aby długość ich użytkowania była krótsza. Tym samym wymuszając zakup nowego. Ostatnim aspektem jest moda. Skłania ona do zmiany posiadanych produktów na nowe mimo ich ciągłej przydatności i funkcjonalności. Ważną kwestią przy podejmowaniu decyzji przez klienta są panujące trendy. Na ich powstawanie duży wpływ mają nowe technologie, które czynią produkt świeżym, atrakcyjnym i budzącym zainteresowanie. W kolejnym, trzecim rozdziale zdefiniowano, jakie jest znaczenie przedmiotów dla człowieka. Są one nieodłącznym elementem jego codziennego funkcjonowania. Powód takiego stanu rzeczy został rozważony w kontekście piramidy potrzeb Maslowa stawiając tezę, że przedmioty mogą zaspokajać potrzeby z każdego jej poziomu. Wnioskując z przeprowadzonej analizy na rynku produktów istnieje ogromna konkurencja. W związku z tym nie wystarczy potrafić zrobić dobry produkt. Sztuką jest wprowadzenie go na rynek i ustabilizowanie pozycji marki. W tym celu konieczna jest ewolucja firmy w odpowiedzi na zmiany na rynku z jednoczesnym zachowaniem dotychczasowej rozpoznawalności. Przedmioty stanowią bardzo ważny element życia człowieka. Czyni to reklamę potężnym narzędziem wpływającym na wybory konsumentów. Wed, 18 Aug 2021 00:00:00 GMT https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/752 2021-08-18T00:00:00Z https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/751 Twórczość Federico Felliniego jako przykład kina autorskiego w Europie Filipiec, Joanna Aneta Twórczość Federica Felliniego, zaznaczyła się w wyraźny sposób w historii światowego kina. Ponadprzeciętne podejście do sztuki filmowej i otwarty umysł, wywarły ogromne wrażenie na widowni na całym świecie. Kino Il Maestro jest spektaklem, nie tylko bogatym wizualnie, ale też bogatym w aluzje, symbole. Często sprawdza czujność widza. Pojawiają się w nim watki, jarmarczne, cyrkowe, kontrolowany kicz, nawiązania do prowincji. Ukazuje mechanizmy i krytykuje skostniałe schematy społeczne. Podejmuje próbę rozrachunku ze stereotypami społeczeństwa Włoskiego. Stereotypowego Włocha, konformisty w domu, casanowy na zewnątrz. Egoisty, pobawionego szerszego spojrzenia na rzeczywistość. Mieszkańca prowincji marzącego o wielkim świecie, ale bojącego się zaryzykować i wziąć los w swoje ręce. Karykaturalnie pokazuje ich niedojrzałość i zakłamanie. Pokazuje życie prostych ludzi, z marginesu społecznego, często wbrew oporom producentów. Bohaterami jego filmów byli miedzy innymi bidoniści, wałkonie, prostytutki. Porusza problem rozkładu i niemocy człowieka. Pokazuje istoty, czyste, niewinne, których naiwność pochodzi z wewnętrznej dobroci. Ważnym motywem w jego twórczości był motyw drogi, jako sensu duchowego rozwoju, wewnętrznej przemiany. Pojawiają się nawiązania do natury, magii, obrządków. Fascynowała go ulotność chwili, przemijanie. W swoich filmach balansuje na krawędzi rzeczywistości i marzeń. Czerpał inspiracje z filozofii jungowskiej, analizując proces indywidualizacji, wewnętrznej przemiany, wychodzenia z własnej nieświadomości. Wszystko po to, aby bohater mógł odkryć swoje prawdziwe oblicze, odbyć symbolicznzną podróż w głąb siebie. Pozostawia swoje filmy z otwartym, wieloznacznym zakończeniem, tak aby widz sam mógł zinterpretować koniec. Twórczość Felliniego stanowi do dziś inspirację dla wielu współczesnych artystów filmowych. Wed, 18 Aug 2021 00:00:00 GMT https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/751 2021-08-18T00:00:00Z https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/750 Obrzędy i zwyczaje wokół stołu wielkanocnego w Polsce. Próba analizy Święta Wielkanocnego na wsi w latach 60-70 XX w. Warecka, Aleksandra Tematem pracy pisemnej Obrzędy i zwyczaje wokół stołu wielkanocnego w Polsce. Próba analizy Święta Wielkanocnego na wsi w latach 60-70 XX w. jest po części dopełnieniem, rozwinięciem, a jednocześnie wstępem do mojej pracy praktycznej. Jego wybór ma za zadanie dodatkowo zrozumieć temat, wyobrazić sobie czas, do którego fizycznie nie jesteśmy w stanie się przenieść. Wyrazić to, co w mojej pracy technicznej jest niemożliwe do pokazania. Dlaczego warto wspominać te czasy i wracać do tradycji i obrzędów wokół stołu wielkanocnego? Dla mnie, osoby, która wychowała się w mieście jest to fakt historyczny, niepoznany osobiście. Mając jednak najbliższą rodzinę, która pochodzi ze wsi i po latach przeniosła się do wielkiego miasta, zainteresowałam się tym tematem i próbowałam się do niego zbliżyć, a następnie odnieść. Współczesny stół wielkanocny, na którym mamy niemal to samo, co dawniej, jednak zasadniczo różni się od tego z lat 60. i 70. XX w. Etapy przygotowywania go wyglądały w tamtych czasach zupełnie inaczej. Sama wieś przez dziesięciolecia dawała nam wiele od siebie, mimo tego, świadomość tradycji stopniowo zanikała z każdym kolejnym pokoleniem. Dla mnie, osoby urodzonej znacznie później, powrót do przeszłości, połowy XX w jest niesamowicie interesujący i inspirujący. Interesuje mnie jak się rozwijała polska wieś w tamtych latach, w jaki sposób mieszkańcy prowadzili życie codziennie i jak doszli do tego, aby budować własnymi rękami np. narzędzia i wykonywać nimi czynności, które po ciężkiej pracy przynosiły ogromne rezultaty. Zainteresowały mnie także sposoby obchodzenia świąt na polskiej wsi. Dotyczy to dwóch największych świąt w roku Wielkanocy i Bożego Narodzenia. Z uwagi na to, że nowoczesność przysłania nam wszystko, zależałoby mi na przypomnieniu obrzędów i tradycji, które idą już w zapomnienie. Z punktu widzenia formy, święta są widowiskowe, angażują świętującego, uświadamiają mu jego uczucia, umożliwiają odczucie więzi z innymi uczestnikami. Budzą także poczucie estetyki. I bardzo dobrze, jednak pierwszoplanową funkcją świąt jest jego wartość uświęcania. O samej wsi, w każdej porze roku, w jej codzienności i świętowaniu, o każdym regionie nie da się opowiedzieć. Ale stół wielkanocny i przygotowania wokół niego, to ciekawy przykład pokazania życia wsi i wielu jej cech. Obrzędy i zwyczaje wokół stołu opisane w mojej pracy są ogólnymi przykładami, które pochodzą z tradycji wsi z całej Polski, bo każdy pojedynczy rejon w Polsce może wyróżniać się innymi obyczajami podtrzymywanymi czasem przez wielowiekowe tradycje. Przygotowania do Świąt Wielkanocnych zaczynają się najwcześniej miesiąc przed ich datą, bowiem są to tzw. święta ruchome w roku liturgicznym. Ten czas to wielogodzinne przygotowywania: narady z rodziną, zakupy w sklepach, wielogodzinne wieczory spędzane w kuchni przez gospodynie, które przeżywają te dni w wielkim stresie, starając się żeby wszystko było dopięte na ostatni guzik. Jednak nie można porównywać przygotowań do świąt w mieście i na wsi, zwłaszcza, jeśli myślimy o czasie minionym. Oprócz tego, co robimy zazwyczaj dzisiaj, na kilka dni przed spotkaniem z naszą rodziną przy stole, czyli: malowanie pisanek, szykowanie święconki, gotowania pysznych świątecznych potraw do niedzielnego śniadania, musimy dodać jeszcze jedną ważną i podstawową sprawę, a mianowicie - zdobycie podstawowych rzeczy, które są niezbędne do przygotowań do Wielkanocy. W latach 60. I 70. XX wieku nie była to taka prosta sprawa. Inaczej wyglądało to z pozycji mieszkańca wsi, inaczej i o wiele trudniej z pozycji mieszkańca miasta. Wieś w latach 60-70 XX w. to czasy, kiedy sklepy wiejskie nie były tak powszechne jak teraz. Właściwie nie było ich wcale. Sam handel istniał, wieś zaopatrywała się w najpotrzebniejsze rzeczy, a także niektóre produkty spożywcze w okolicznych miasteczkach, a również na organizowanych raz w tygodniu miejscowych jarmarkach. W tamtych czasach sklepów osiedlowych, marketów, na wsi jeszcze nie było. Widok polskiej wsi z połowy XX wieku bardzo się różnił od dzisiejszego. Życie codzienne również. Aby mieć, co włożyć do garnka, a następnie postawić całej rodzinie posiłek na stole, trzeba było samemu żywność zdobyć, wyhodować. Kiedy nadchodziły święta, przygotowania do nich trwały dużo wcześniej i z dużo większym zaangażowaniem. I nie tylko świąteczny stół, potrawy były ważne. Istotne były same przygotowania domu, jego wnętrza, obejścia. Ludzie także duchowo przygotowywali się do świąt. Tradycyjne dania, które podawano i które podawała gospodyni były wyjątkowe, przygotowane starannie i kosztowały wiele trudu oraz czasu. Święta Wielkanocne na wsi łączyły się także z przedświątecznym świniobiciem, domowym przerobem mięsa. A dzisiaj nasze przygotowania przedświąteczne - to na ogół godziny spędzone w kolejce, w super markecie z bardziej wypełnionym wózkiem i większe sprzątanie w domu. Dzisiaj przeżywamy je też z innym nastawieniem duchowym niż osoby ze wsi ponad 50 lat temu. Zmieniła się obyczajowość, zmieniły się czasy, zmienili się ludzie i świat. Może i chcemy obchodzić Wielkanoc tak jak jest to było w naszej kulturze od dawna, ale szybkie tępo życia, nasza codzienność często na to nie pozwala. Poza tym, ludzie dążą do tego, by życie nawet to przedświąteczne było o wiele prostsze. Wobec tego znaczna część dawnej kultury, obyczajowości zanika. Lata, które są głównym tematem mojej pracy licencjackiej może i pamiętają ludzie dużo starsi, żyjący nadal do dnia dzisiejszego. Dla młodego pokolenia, które zna te czasy z filmów, filmów dokumentalnych, reportaży, opowiadań dziadków - wiedza ta brzmi jak coś, co było wieki temu. Wszystko idzie do przodu w zastraszającym tempie i zapewne za kolejne 50 lat świat będzie zupełnie inny, a wieś, jaka nam się mimo wszystko jeszcze kojarzy, może przejść do historii. Będzie wsią spełniającą jedynie swoje rolnicze funkcje. Dlaczego nie opowiadać o latach 60.-70. XX w.? Nawet w kontekście Świąt Wielkanocnych? W muzeach etnograficznych, w zbiorach odnajdujemy wiele dokumentów z lat 60., to zdjęcia, filmy, dzienniki, meble, narzędzia, które stanowią dzisiaj z punktu widzenia etnografa, socjologa, muzealnika z jednej strony relikty przeszłości, ale także, a może nawet przede wszystkim ogromne bogactwo kulturowe polskiej wsi., Zatem nawet z tego względu warto o tym się uczyć i dowiadywać więcej. Wed, 18 Aug 2021 00:00:00 GMT https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/750 2021-08-18T00:00:00Z https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/749 Wpływ awangard lat 20. na fotografię Nowej Wizji Szewczyk, Marta Wed, 18 Aug 2021 00:00:00 GMT https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/749 2021-08-18T00:00:00Z