https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/25 2026-02-04T13:48:14Z 2026-02-04T13:48:14Z Kaszuba, Tomasz Wojciech https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/243 2014-03-31T13:28:40Z 2012-04-01T00:00:00Z

Udoskonalone metody zarządzania zaufaniem w aukcjach internetowych Kaszuba, Tomasz Wojciech Gwałtowny rozwój techniki i Internetu sprawił, że ilość informacji jaką odbieramy zdecydowanie wykracza poza nasze możliwości percepcji. Przeświadczenie o anonimowości w Internecie oraz wynikające z tego poczucie bezkarności wpływa ujemnie na kontakty w świecie wirtualnym. Potwierdza to wysunięta już w XVII wieku teza o pokusie nadużycia (ang. moral hazard), głoszącą że osoby, które nie są˛ narażone bezpośrednio na zagrożenie wykazują tendencję do zachowań bardziej ryzykownych często niezgodnych z normami społecznymi. W Internecie będącym przestrzenią nieuregulowaną prawnie często dochodzi do prób wyłudzenia pieniędzy bądź oszustwa podczas sprzedaży dóbr. Stosowanie przyjętych norm osadów i zachowań z realnego świata do zakupów w świecie wirtualnym bardzo często nie sprawdza się prowadząc do powstania szkody. Mimo wielu stron edukacyjnych ostrzegających przed niebezpieczeństwami Internetu użytkownik zdany jest tylko i wyłącznie na własną ocenę sytuacji. Ilość reklam i ofert, którymi zasypywany jest każdy Internauta powoduje, że decyzje zakupowe są podejmowane bez głębszego zastanowienia. Platformy sprzedaży nie wspomagają działań użytkowników, gdyż zgodnie z ideą wolnego rynku ich interesy są sprzeczne. Udostępnione przez nie narzędzia do oceny sprzedawców są w dalszym ciągu bardzo ubogie i wystawiają kupującego na ryzyko utraty pieniędzy. Społeczności internetowe powinny wytworzyć własne metody działania oraz oceny sprzedawców. Wykorzystując otwartość sieci Internet jest możliwe wytworzenie narzędzi, które wspomagać będą kupujących w ich działaniach oraz ostrzegać przed nieopłacalnymi (lub szkodliwymi) ofertami ze strony sprzedawców. W rozprawie przedstawiono próbę odpowiedzi na zagadnienia jakimi są wykorzystanie informacji zwrotnej od społeczności internetowych, klasyfikacja uzyskanej informacji oraz metody oceny sprzedawców. Zaproponowano model systemu zarządzania zaufaniem uTrust wobec dostawców usług umożliwiający projektowanie i wdrażanie nowych algorytmów w systemy istniejące. Zaprojektowano narzędzie ProtoTrust wspomagające kupującego w decyzjach zakupowych w aukcjach elektronicznych. Przedstawione narzędzie bazuje na ogólnodostępnych informacjach pobieranych z platform aukcyjnych i działa niezależnie od ich kontroli. Umożliwia zastosowanie przez użytkownika dowolnych algorytmów oceny sprzedawcy. Opracowane algorytmy zostały sprawdzone z wykorzystaniem rzeczywistych danych historycznych platformy aukcyjnej Allegro otrzymanych dzięki uprzejmości firmy QXL Polska. Efekty działania algorytmów są zachęcające do zastosowania ich w praktyce. Ilość informacji jaką wprowadzają w komentarzach użytkownicy platform aukcyjnych była przyczyna˛ do zaprojektowania systemu zaawansowanej klasyfikacji niepozytywnych komentarzy tekstowych nazwanego CommentInvestigator. System obejmuje powody wystawiania negatywnych ocen sprzedawcom oraz zawiera propozycje ich porównania pod względem szkodliwości. System został opracowany poprzez połączenie metod analitycznych i autorskiego programu służącego do klasyfikacji. Weryfikacji systemu dokonano poprzez porównanie opracowanego modelu z wynikami ankiety przeprowadzonej na użytkownikach systemów aukcyjnych. Przeprowadzono również badania nad współwystępowaniem zażaleń wobec sprzedawców i zaproponowano sposób rozbudowy istniejących systemów komentarzy. W przypadku systemów otwartych często dochodzi do sytuacji, że informacje potrzebne do podjęcia decyzji są trudno dostępne i gromadzenie ich może okazać się zbyt kosztowne. Przeprowadzono testy nad algorytmami rozproszonymi mogącymi zorganizować proces pobierania treści Rozprawa doktorska zrealizowana pod kierunkiem dr hab. Adama Wierzbickiego w Polsko-Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych w Warszawie.

2012-04-01T00:00:00Z Lenkiewicz, Paweł https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/242 2014-03-31T09:35:31Z 2011-01-01T00:00:00Z

Wytwarzanie kompleksowego zintegrowanego oprogramowania wspomagającego nauczanie na odległość Lenkiewicz, Paweł W okresie ostatnich kilkunastu lat informatyka stała się istotnym czynnikiem stymulującym procesy rozwoju różnych dziedzin nauki, jak również wpływającym na kształtowanie się niemal wszystkich dziedzin życia gospodarczego, społecznego oraz w dużej mierze osobistego. Jedną z konsekwencji rosnącego znaczenia informatyki jest wzmożony popyt na kształcenie w tej sferze, na wszystkich poziomach zaawansowania. Sukces odniesiony przez Polsko-Japońską Wyższą Szkołę Technik Komputerowych, która w bardzo krótkim okresie osiągnęła wysoką rangę i czołowe miejsca w rankingach wyższych uczelni oraz rozszerzająca się oferta innych szkół wyższych oferujących kierunki studiów związane z informatyką wskazuje na wciąż rosnące potrzeby i w efekcie zainteresowanie studiowaniem tej dziedziny w Polsce. Rozwój Internetu spowodował, że dostęp do informacji stał się powszechny. Z jednej strony, ułatwia to uczenie się. Z drugiej zaś powoduje, że w gąszczu informacji trudno jest znaleźć materiały naprawdę wartościowe oraz zweryfikować ich jakość. Stawia to przed uczelniami nowe zadania związane z tworzeniem i dostarczaniem elektronicznych materiałów dydaktycznych wysokiej jakości. Jesteśmy świadkami rewolucji w nauczaniu. Powszechny dostęp do komputerów i Internetu spowodował, że narzędzia te stają się dla studenta i dydaktyka niezbędnymi środkami komunikacji. Jeszcze kilkanaście lat temu, student rozpoczynający naukę zaczynał od otwarcia książki lub zeszytu. Obecnie, coraz częściej pierwszą czynnością wykonywaną przez studenta jest uruchomienie komputera. Zmianie ulega również sposób uczenia się, zdobywania i dzielenia się treścią edukacyjną. Coraz częściej odchodzi się od tradycyjnego modelu, w którym centralne miejsce zajmował nauczyciel, na rzecz modelu, w którym w centralnym miejscu znajduje się student. Te fakty, połączone z użyciem nowoczesnych technologii internetowych zbieżnych z postulatem Web 2.0 spowodowały, że zaczęto wprowadzać termin „uczenie 2.0” (ang. learning 2.0), podkreślając rewolucyjny charakter zmian zachodzących w nauczaniu. Aby uczelnia wyższa mogła podążać za tymi trendami, konieczne jest posiadanie odpowiedniej infrastruktury, w której centrum musi znajdować się platforma e-learningowa. W dzisiejszych czasach posiadanie takiego systemu nie jest już tylko przejawem nowoczesności, lecz koniecznością. Powyższe fakty zmuszają uczelnie do poszukiwania nowych metod prowadzenia studiów oraz ich systemowej weryfikacji. Jednocześnie, jak wiadomo, technologie internetowe stosowane są w edukacji dopiero od niedawna. W ostatnich latach powstało bardzo wiele systemów komputerowych wykorzystujących nowe technologie do wspomagania procesu dydaktycznego. Większość z nich koncentruje się jedynie na wybranych aspektach i zastosowaniach. Brakuje na rynku rozwiązań kompleksowych w dziedzinie wykorzystania Internetu w dydaktyce na poziomie studiów wyższych, w pełni zintegrowanych z infrastrukturą teleinformatyczną, stanowiącą „układ nerwowy” całej organizacji, jaką jest uczelnia. W konsekwencji w praktyce niektórych uczelni wyższych powstaje szereg samorodnych metod i technik wykorzystania sieci w prowadzonych procesach dydaktycznych – nie mają one jednak charakteru systemu kompleksowego. Wynikają z doraźnych potrzeb uzupełnienia luk powstałych wskutek braku ujednoliconych podstaw teoretycznych, technicznych i organizacyjnych. W dzisiejszych czasach trudno wyobrazić sobie sprawne działanie wyższej uczelni bez wspomagających ją narzędzi komputerowych. Są one informatycznym odzwierciedleniem szkoły wyższej jako systemu, na który składają się ludzie, struktury i procesy. Elementy te tworzą złożoną sieć wzajemnych oddziaływań, realizowanych w procesie wewnątrz i zewnątrz systemowej komunikacji. Tworzenie efektywnego, informatycznego środowiska kształtującego funkcjonowanie wyższej uczelni wymaga więc systemowego podejścia do rozwiązywania problemów. Szukamy rozwiązań, które nie tylko pozwolą poradzić sobie doraźnie z pojedynczymi problemami, lecz konstruujemy metody, które umożliwiają rozwiązywanie określonego typu problemów w sposób systemowy. Te same zasady są aktualne przy konstruowaniu platformy wspomagającej nauczanie na odległość, a dodatkowo, platforma taka jest wprowadzana do organizacji jako jej podsystem. Z jednej strony pozwala to na zachowanie kompatybilności obydwu systemów, co w praktyce oznacza niezaburzanie działalności organizacji, czyli jej funkcjonalną stabilność. Z drugiej strony jest to upgrading funkcjonalny organizacji, polegający na wprowadzeniu nowoczesnych metod dydaktycznych oraz efektywnego zarządzania nauczaniem on-line. Co więcej, umożliwia systemowe dziedziczenie tego upgradingu przez całą organizację. Korzyści z wdrożenia omawianego w niniejszej pracy systemu wspomagającego nauczanie na odległość wykraczają znacznie poza możliwość prowadzenia studiów internetowych. System Edu został tak skonstruowany, aby jako podsystemem podnosił jakość organizacji bez zaburzenia jej funkcjonowania. Niniejsza praca prezentuje rozwiązania techniczne i doświadczenia z ich użycia w zakresie tworzenia zintegrowanego systemu umożliwiającego nauczanie na odległość na uczelni wyższej, w kontekście analizy istniejących rozwiązań teoretycznych oraz dostępnych na rynku produktów. W Polsko – Japońskiej Wyższej Szkole Technik Komputerowych w 2001 roku podjęte zostały pierwsze próby nauczania przez Internet. W 2002 roku uruchomione zostały zaoczne studia internetowe na stopień inżyniera informatyki. W 2006 roku do oferty Studiów Internetowych dołączono uzupełniające studia magisterskie, a w 2008 roku studia podyplomowe. Przez cały ten czas uczelnia rozwijała własne systemy informatyczne realizujące nauczanie na odległość. Autor tej pracy jest twórcą zdecydowanej większości stosowanych rozwiązań, zarówno w zakresie opracowania ich koncepcji, jak również implementacji. Sercem systemu jest autorska platforma e-learningowa o nazwie “Edu”. W jego skład wchodzą również inne narzędzia i systemy uczestniczące w zarządzaniu procesem dydaktycznym. Ponad 10 lat doświadczeń oraz badań teoretycznych w zakresie nauczania na odległość, poparte sukcesem rynkowym odniesionym przez omawianą platformę, stało się podstawą do opracowania koncepcji wzorcowego, kompleksowego rozwiązania informatycznego, które jest podmiotem niniejszej rozprawy. Na pracę składają się cztery główne części. Pierwsza jest przedstawieniem podstaw teoretycznych, aktualnego stanu wiedzy, obecnych trendów i propozycją klasyfikacji rozwiązań informatycznych realizujących nauczanie na odległość (rozdziały 2 i 3). Drugą część stanowi opis platformy “Edu” (rozdziały 4 i 5). Trzecia część zawiera prezentację i analizę wniosków dla określenia przyszłości platform e-learningowych i najważniejszych kierunków ich rozwoju (rozdział 6). Ostatnia część jest podsumowaniem doświadczeń z użycia platformy Edu, jej wdrożeń i wykorzystania na rynku (rozdział 7). Praca doktorska napisana pod kierunkiem dr hab. Krzysztofa Stencla. Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych. Warszawa, 2011.

2011-01-01T00:00:00Z Kartaszyński, Rafał Henryk https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/232 2014-02-13T11:39:52Z 2010-01-01T00:00:00Z

Four Dimensional Analysis of Perfusion in Brain Kartaszyński, Rafał Henryk Ph. D. Thesis. Polish-Japanese Institute of Information Technology. Department of Computer Science. Warsaw, 2010. Thesis Advisor: Prof. Paweł Mikołajczak, Ph.D

2010-01-01T00:00:00Z Grekow, Jacek https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/231 2014-02-12T10:29:01Z 2009-01-01T00:00:00Z

Automatyczna detekcja i wizualizacja emocji w muzyce Grekow, Jacek Przy szybkim wzroście liczby i objętości internetowych baz danych zawierających utwory muzyczne, pojawiają się potrzeby ich przeszukiwania nie tylko wg nazwy, autora czy tytułu, ale również pod kątem ich treści. Dałoby to użytkownikom dodatkową możliwość szybkiego i precyzyjnego odnajdywania żądanych plików. Czynnikiem ułatwiającym przeglądanie takich zbiorów byłoby stworzenie możliwości automatycznego rozpoznawania emocji w utworach muzycznych. Jest to problem dość złożony, gdyż różne osoby odmiennie odbierają emocje; dany fragment utworu może zawierać jedną lub kilka różnych emocji jednocześnie, te z kolei mogą się zmieniać w czasie trwania utworu. Ponadto wybór modelu emocji, czyli ile i jakich etykiet emocji użyjemy, nie jest sprawą jednoznaczną. Wszystko to spowodowało podjęcie badań nad automatyczną detekcją emocji w utworach muzycznych. Podczas realizacji automatycznej detekcji emocji znaleziono zbiór cech opisujących segmenty muzyczne. Zostały tu, między innymi, wykorzystane parametry otrzymane podczas procesu wizualizacji muzyki. Wizualizacja muzyki poprzez zaproponowaną formę i kształt figur umożliwiła słuchaczowi obserwację treści akustycznych. Ścisły związek otrzymanych obrazów z emocją zawartą w utworze przekonał autora o możliwości wykorzystania ich przy detekcji emocji. Celem niniejszej pracy jest budowa systemu zapytań służącego do przeszukiwania muzycznej bazy danych, który umożliwiałby zadawanie zapytań typu: „znajdź wszystkie utwory, które w 80 % są wesołe” lub „znajdź wszystkie utwory, które w 70% są spokojne, a w 30 % smutne”, czy też: „znajdź utwory, które zaczynają się wesoło, później są gniewne i agresywne a kończą się znowu wesoło”. Dodatkowym atutem stworzonego przez autora systemu jest możliwość obejrzenia wizualizacji znalezionych utworów. Przed rozpoczęciem wyszukiwania w bazie danych system dokonuje identyfikacji użytkownika, a następnie przydziela charakterystyczny dla danego użytkownika profil emocjonalny, wpływający na sposób przeszukiwania bazy. Do osiągnięcia tego celu zbudowano bazę danych składającą się z 498 fragmentów muzycznych, pochodzących z 83 utworów, które zawierają muzykę klasyczną takich kompozytorów, jak F. Chopin, R. Schuman, F. Schubert, E. Grieg, F. Mendelssohn- Bartholdy, itp. Baza ta została użyta do budowy zbioru klasyfikatorów służących do automatycznej indeksacji plików etykietami emocji, dla każdego reprezentatywnego profilu użytkownika oddzielnie. Do indeksacji plików użyto hierarchicznego modelu emocji składającego się z 4 głównych emocji na poziomie pierwszym i z 12 pod-emocji, po trzy dla emocji głównej, poziomu drugiego. Profile użytkowników zostały zbudowane na podstawie przeprowadzonych indeksacji plików muzycznych i ankiet wypełnionych przez grupę osób-testerów. Wyniki indeksacji poddano grupowaniu, a następnie znaleziono reprezentatywne profile użytkowników. Do budowy klasyfikatorów i przeprowadzenia grupowania użyto zbioru narzędzi dostarczanych w pakiecie WEKA. Praca ta korzysta z takich dziedzin, jak detekcja emocji, klasyfikacja wielo-etykietowa, grupowanie, wizualizacja muzyki oraz eksploracja danych. Rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem dr hab. Zbigniewa Rasia. Wydział Informatyki, Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych, 2009.

2009-01-01T00:00:00Z