https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/1453 2026-04-13T01:15:40Z 2026-04-13T01:15:40Z Skarżyńska, Wiktoria https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/1462 2021-09-24T07:11:39Z 2021-09-24T00:00:00Z

Wystawa „Archiwum Emigranta” w pawilonie sponsorskim miasta Gdyni na Open’er Festival Skarżyńska, Wiktoria Poniższa praca ma na celu zaprezentowanie projektu wystawy „Archiwum Emigranta” stworzonej specjalnie na 4 dniowe wydarzenie, jakim jest Open’er Festival, odbywający się rok rocznie w Gdyni w pierwszy weekend lipca. Miejsce to, co roku przyciąga widzów z całego świata, są to głównie ludzie młodzi, którzy poza koncertami chcą spędzić czas ze znajomymi korzystając z innych atrakcji, które oferuje organizator. Każda edycja festiwalu jest szeroko komentowana i relacjonowana w ogólnopolskich i zagranicznych mediach, skupiając się nie tylko na muzyce, ale również na szerzeniu innych działalności kulturalnych, np. promocję Muzeum Sztuki Nowoczesnej lub działalności organizacji pozarządowych. Materiał prezentowany na wystawie należy do Muzeum Emigracji w Gdyni, które prowadzi działalność naukowo-badawczą i edukacyjną poświęconą dziejom emigracji Polaków na wszystkie kontynenty. Gromadzone są tam zbiory poświęcone tej tematyce. Od momentu inauguracji w maju 2015 roku do końca 2017 roku wystawę stałą odwiedziło ponad 400 tys. osób. Co roku liczba odwiedzających wzrasta, w 2017 r. wynosiła ona 160 tys. osób. Jednym z projektów prowadzonych przez Muzeum Emigracji jest Archiwum Emigranta. To multimedialny zbiór historii emigracyjnych Polaków. Obszerna biblioteka zawiera historie obecności Polaków na różnych kontynentach świata jednocześnie pozwalając na dzielenie się nimi z publicznością, aby uchować je od zapomnienia. W ramach Archiwum Emigranta zbierane i archiwizowane są relacje osób, które opuściły kraj w postaci relacji pisanych, zapisów dźwiękowych lub wywiadów filmowych. Muzeum obecnie udostępnia je w Internecie, planowane są również wystawy oraz publikacje drukowane. Ogrom tych historii pokazuje jak różne były powody emigracji kiedyś i dziś. Przekazanie tych treści przez samych bohaterów jest o wiele cenniejsze niż wszystkie dokumenty czy eksponaty muzeum, ponieważ pozwala odbiorcy zapoznać się z emocjami, osobistymi doświadczeniami, bezpośrednich świadków wydarzeń, które zapisały się na karcie historii. Muzeum kolekcjonuje treści w formie wywiadów wideo, w relacjach pisanych oraz notacji dźwiękowej. Archiwum jest dostępne dla każdego na specjalnej stronie internetowej, gdzie również za pomocą formularza można przekazać swoją własną historię emigracji. Przeniesienie formy multimedialnej na wystawę ma na celu zainicjowanie szerszej debaty na temat rożnych aspektów emigracji, która we współczesnym świecie jest bardzo ważnym i trudnym tematem. Według statystyk GUS głównymi kierunkami emigracji Polaków w latach 1966-2014 to RFN-NRD/ Niemcy, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone oraz Kanada. Masowa emigracja miała w tym okresie dwie fale, w latach 1988-87, oraz w roku 2006. Jak można się domyślać miało to silny związek z ówczesną sytuacją polityczną w Polsce. W pierwszym przypadku Polacy uciekali przed komunistycznym reżimem, prześladowaniami, natomiast późniejsza fala emigracji może być efektem wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, co wielu Polakom dało możliwość znalezienia lepszej pracy zagranicą. Mimo faktu, że emigracja obecnie nie jest niczym nadzwyczajnym, a postęp technologiczny, dostęp do edukacji oraz ujednolicone prawo międzynarodowe pozwala być nam obywatelami świata, to jednak nie każde społeczeństwo akceptuje imigrantów w swoim otoczeniu. To natomiast może prowadzić do nasilenia się zachowań rasistowskich, izolacji konkretnych grup społecznych czy umocnienia fałszywych stereotypów dotyczących danych narodowości. Niestety Polska jest krajem mocno zaznajomionym z tymi pojęciami. Dlatego przedstawienie historii naszych rodaków na emigracji, przyczyn ich wyjazdów, powrotów oraz emocji temu towarzyszących może pomóc zmienić nastawienie społeczeństwa oraz zmniejszyć skale wyżej opisanych zjawisk. Wybrane historie są przykładami godnego reprezentowania kraju, polskiej kultury oraz tradycji zagranicą. Przedstawiają również trudy życia na emigracji, konieczności zintegrowania się z tamtejszym społeczeństwem i obyczajami. Tego typu doświadczenia opowiedziane przez osoby pochodzenia polskiego mogą pomóc spojrzeć z dystansem na obecną sytuację w Polsce, gdzie nadal imigrant jest traktowany obco oraz wrogo. Mimo, że motywy jego decyzji o przeprowadzce niewiele różnią się od tych, którymi kierowali się nasi rodacy decydując się na opuszczenie kraju. Mój projekt, zatem ma na celu nie tylko promocję i zachęcanie do udziału w projekcie, jakim jest Archiwum Emigranta, ale również ma formę edukacyjną. Chciałabym, aby dzięki tej wystawie zjawisko rasizmu i dyskryminacji na tle narodowościowym w Polsce zmalało.

2021-09-24T00:00:00Z Gendłek, Katarzyna https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/1461 2021-09-24T07:06:42Z 2021-09-24T00:00:00Z

Projekt wystawy: Katarzyna Kobro Gendłek, Katarzyna Tematem mojej pracy jest wystawa czasowa o Katarzynie Kobro. Sylwetkę artystki chcę połączyć z jej twórczością, żeby całkowicie oddać jej sposób rozpatrywania tematu rzeźby oraz wykazać czemu artystka zasługuje na miejsce w gronie uznanych artystów awangardowych XX wieku. Chce przeanalizować jej dzieła i to, co w nich zawarła tworząc całkowicie nowe formy. Katarzyna Kobro była artystką niedocenioną za życia. Wiele osób łączy ją z twórczością jej męża, często nie zauważa jej indywidualnej myśli twórczej. Bardzo dużo prac stworzyli wspólnie. Często nie do końca było wiadome czyja praca jest czyjego autorstwa. Przytłumiona przez geniusz Władysława Strzemińskiego, została doceniona dopiero po swojej śmierci. Nie miała prostego życia. Można powiedzieć, że była postacią tragiczną. Wojenna tułaczka, choroba córki, utrata prac, rozstanie z mężem, walka o uniewinnienie w sprawie "o odstępstwo od narodowości polskiej" i jej własna ciężka choroba ograniczały jej myśl twórczą. Na dodatek na tle łódzkiej awangardy była swoistym wyrzutkiem. Twórczość i spojrzenie na świat Katarzyny Kobro zapoczątkowały prawdziwą rewolucję. Rewolucję w rzeźbie i pojmowaniu jej istoty, ale rozpoczętą z opóźnieniem. Dopiero w latach 70-tych XX wieku zainteresowano się jej dorobkiem i rozpoczęto częściową rekonstrukcję jej prac i poszukiwanie tych nielicznych, które po niej pozostały. W szerszej odsłonie jej prace zostały pokazane światu dopiero w latach 80-tych i 90-tych XX wieku, kiedy pierwsze z nich są datowane na lata 20-ste i 30-ste XX wieku. Artystka silnie opierała się na konstruktywizmie, czyli sztuce abstrakcyjnej. Nurt ten opierał się na stosowaniu prostych elementów geometrycznych- linii prostej, koła i trójkąta, które na siebie oddziaływujące, tworzą swoiste napięcie w dziele. Miało to na celu znalezienie nowej ekspresji oraz świadome odejście od typowych przedmiotów w świecie rzeczywistym. Świadome konstruowanie czegoś nowego. Dzięki konstruktywizmowi artystka odrzuciła indywidualizm, subiektywizm i ekspresjonizm sztuki. Na ich miejsce postawiła obiektywizm, a istotą jej prac była nieskończoność przestrzeni. Uważała, że „rzeźba rzeźbi przestrzeń”.

2021-09-24T00:00:00Z Zhakenova, Aigerim https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/1460 2021-09-24T07:02:23Z 2021-09-24T00:00:00Z

Projekt ekspozycyji „Poznaj Kazachstan” Zhakenova, Aigerim

2021-09-24T00:00:00Z Smyczek, Dagmara https://repin.pjwstk.edu.pl/xmlui/handle/186319/1459 2021-09-24T06:58:02Z 2021-09-24T00:00:00Z

Projekt wystawy w przestrzeni publicznej: Kopenhaga – przyjazne miasto Smyczek, Dagmara Duńczycy są jednym z najszczęśliwszych społeczeństw na świecie1, a Kopenhaga wygrywa w rankingach najbardziej przyjaznych miast do życia. Niektórzy twierdzą, że kluczem do stworzenia warunków przyjaznych ludziom jest, poza kwestiami gospodarczo-socjalnymi, również to, co kryje się pod popularnym obecnie pojęciem „hygge”. Czyli prosta radość z małych rzeczy, spędzania czasu z bliskimi, otwartość, poczucie estetyki. Przede wszystkim jednak Kopenhaga ma swojego Jana Gehla, architekta, urbanistę, wizjonera i praktyka. Dzięki wieloletniej współpracy ośrodków naukowych z władzami miasta, z sukcesem realizowany jest projekt modernizacji miasta, tworzenie przestrzeni publicznej, w której ludzie chętnie przebywają. Tu w praktyce realizowana jest idea zrównoważonego miasta. Podjęłam temat współczesnej Kopenhagi mając nadzieję, że znajdę odpowiedź na pytanie, w jaki sposób można zorganizować przestrzeń, by życie w mieście również miało dobrą jakość i dawało wiele satysfakcji jego mieszkańcom. Okazuje się, że alternatywą dla życia w biegu, w stresie podczas stania w korkach, smogu, w hałasie, dla alienacji mieszkańców jest nowa Kopenhaga, projekt realizowany od lat 60-tych XX w. Wiele miast na świecie, zróżnicowanych pod względem liczby mieszkańców oraz powierzchni, bierze przykład ze stolicy tego niewielkiego skandynawskiego kraju. Wystawa na skwerze przy Bulwarach Wiślanych ma być okazją dla mieszkańców Warszawy do podjęcia dyskusji, w jaki sposób można zorganizować przyjazną, ekologiczną i zdrową przestrzeń publiczną. Chcę pokazać, że życie w mieście może być wygodne, przyjemne i zdrowe. Wiele zależy od władz lokalnych, ale też od świadomych i aktywnych mieszkańców miasta.

2021-09-24T00:00:00Z